2006/Feb/04

ผมลาพักร้อนมาเรียนเต้น ถ้าคนที่โรงพยาบาลรู้จะต้องกรี๊ดแน่ๆ

พอดีที่เชียงใหม่จัดงาน Pre aerobathon contest เป็นการอบรม aerobic instructor ผมก็ชอบอยู่แล้ว ก็เลยลงสมัครกับเขาด้วย

โดยทั่วไปสอนเต้น aerobic แต่ก็ได้เต้นอะไรที่ไม่ใช่ aerobic ด้วย ประมาณว่าเอา Jazz, Hip hop, Latinอะไรทำนองนี้มาผสมกัน

เวลาพักก็ยังไม่วาย เต้นกันอยู่นั่นแล้ว ช่างเป็นกลุ่มคนที่บ้าพลัง(เต้น)มากๆ รวมทั้งผมด้วย อิอิ สรุปว่าเต้นตั้งแต่แปดโมงครึ่ง แล้วไป fitness ต่อถึงสามทุ่ม

ตอนนี้เหนื่อยมาก แรงยกขายังไม่มีเลยตอนนี้ ปวดไปทั้งตัวเหมือนกระดูกจะหลุดออกมาเป็นชิ้นๆ (วันนี้ตอนท้ายๆผมเป็นตะคริวด้วยเพราะว่า fit ไม่พอ) แต่ว่าก็สนุกมากๆ และไม่เสียดายหรือเสียใจเลยแม้แต่น้อย เพราะนานๆจะได้เหนื่อยสะใจแบบนี้ซักที

คนที่รักการเต้น ส่วนใหญ่เป็นคนที่เชื่อมั่นในตัวเอง แต่จริงๆแล้วโดยส่วนตัวผมเป็นคนขี้อายมากๆและไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง ประมาณว่าทำยังไงก้ได้ที่จะไม่ให้ตัวเองเป็นจุดเด่น แต่ว่าผมชอบเต้นมาเลยครับ ผมไม่ชอบให้ใครมองผมเวลาเต้น แต่ผมก็เต้น เพราะเวลาเต้น มันเหมือน trance (ฌาน)อะไรซักอย่างประมาณไม่มีอะไร ไม่ต้องคิดอะไร มีแต่ตัวเรา เสียงเพลง และการเต้น ได้แสดงตัวตนของเราออกมาอย่างเต็มที่เป็นโลกเล็กๆของผมคนเดียวที่ผมสามารถดื่มด่ำกับมันได้อย่างเต็มที่

ประมาณว่าเวลาเข้าถึงบทเพลงแล้วเหมือนถึงจุดสุดยอด ใครอยากรู้ไปลองเอง อิอิ ฮ่าๆๆๆๆ

ผมได้ท่าใหม่เยอะมาก เดี๋ยวต้องลองไปหัด แล้วก็ได้เพื่อนใหม่เยอะมาก ช่วง 2-3 เดือนหงๆผมเอาชนะนิสัยขี้อายของตัวเอง ทำความรู้จักกับคนอื่นๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนมาขอเบอร์ผมเยอะมาก ทั้งผู้หญิง และ เกย์ อิอิอิอิอิ แปลว่าเราก็ไม่ได้ขี้เหร่สินะเนี่ย

ถ้าแฟนผมรู้จะว่ายังไงนะ แต่ผมไม่ได้คิดอะไรเกินเลยนะครับ แค่เพื่อนที่รักการเต้นเหมือนๆกัน เวลามีเต้นอะไรสนุกที่ไหนจะได้เฮกันไป

รู้สึกดีที่ได้ใช้ชีวิตคุ้มค่าขึ้นมาอีกหน่อย

การที่ได้เจอผู้คนหลากหลาย รู้จักคนที่ความคิดเป็นเด็กและเป็นผู้ใหญ่ ได้พบพานเรื่องราบของชีวิตต่างๆมากมาย ทำให้ผมรู้จักตัวตนของตัวเองมากขึ้นด้วย (ว่าจริงๆแล้วความคิดอ่านและรูปร่างหน้าตาถึงไม่ดีมากแต่ผมก็ไม่ได้ขี้เหร่อะไรเลย แอบภูมิใจเล็กๆครับ อิอิอิอิ)

สนุกดีครับ

วันจันทร์นี้ผมต้องไปติดต่อเรื่องใช้ทุนและกลับไปทำงานอีกครั้ง ขอบคุณที่ให้เวลาผมได้พักผ่อนและทำอะไรที่ผมชอบบ้าง

รู้สึกเหมือนชาร์จแบยตเตอรีตัวเองจนเต็ม มีแรงไปทำงานต่อแล้วล่ะครับผม

...วันนี้มีเท่านี้เองครับ....

ปล1.ผมยัคิดถึงคุณเหมือนเดิมนะครับ

ปล2.ถึงผมจะเป็นคนอ่อนไหวง่าย แต่ว่าผมก็เป็นคนมีเหตุผลนะครับ เรื่องเล็กๆน้อยๆก็อย่าไปสนใจมากเลย

ปล3.คิดถึงผมบ้างนะครับ คนดี ผมไม่ได้ต้องการอะไรมาก แต่อยากเป็นกำลังให้ในเวลาที่อ่อนล้าเท่านั้นเอง

ปล4.ผมจะไปนอนแล้วครับ

ปล5.ขอลบออกนะครับ เลี่ยนเกินทน ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

Comment

Comment:

Tweet


อ่านแล้วเหนื่อยไปด้วยเลยอ่ะคับเหอะๆๆๆ
#5 by ^คนบนฟ้า^ At 2006-02-08 12:41,
ท่าทางน่าสนุกนะครับ

ป.ล.ป.ล.ยาวเกือบครึ่งข้อความเลยนะครับ อิอิ หวานจังเลย เห็นคนมีความรักแล้วอิจฉาตาร้อน 55
#4 by rainbow boy At 2006-02-06 22:12,
โอววว

ดีจังเลยนะครับ ได้ไปเรียนเต้นด้วย พูดถึงเรื่องนี้แล้วชักอยากจะยืดเส้นยืดสายบ้างแล้วสิครับเนี่ย หุ ๆ ๆ

เมื่อก่อนผมก็ชอบนะครับ แม้ว่าหน้าและหุ่นจะไม่ให้

ตอนนี้ที่ทำได้ก็แค่วิ่ง และเต้นตาม เวลาที่ดูคอนเสิร์ตของอายูมิ (คิดว่าตัวเองอยู่ใน Arena นั้นกับเค้าอ่ะครับ ฮา ฮา ฮา)

ได้ผ่อนคลายแล้ว คงทำให้สบายใจขึ้นแล้วนะครับ
#3 by Hope Or Pain At 2006-02-05 21:16,
แรงกายหดหาย แรงใจเต็มถึงสินะครับ..


ปล. ฮิตปล.จังนะคับ
#2 by Formula 25 At 2006-02-05 10:28,
ดีครับ ได้ทำอะไรที่เราชอบ มันทำให้เรามีความสุขเนอะ

ระวังนะ... เดี๋ยวจะโดนหาว่าเจ้าชู้อีกนะหมอ